Opis przeżyć wewnętrznych

to zapis uczuć i emocji danej osoby. Może być on pisany zarówno “od siebie”, więc w pierwszej osobie, jak i w osobie trzeciej. Specyficznym rodzajem opisu przeżyć wewnętrznych jest strumień świadomości, czyli zapisywanie tego, co się czuje, widzi, słyszy, ale również przemyśleń luźno skojarzonych z emocjami.

Opisywanie przeżyć wewnętrznych nie jest proste, ponieważ aby to zrobić, należy wczuć się w sytuację drugiej osoby, więc posiadać zdolność empatii. Żeby napisać opis przeżycia należy przede wszystkim zgromadzić “słownik”, który pomoże w tworzeniu plastycznego opisu.

RADA 1 : Korzystając ze słownika języka polskiego, słownika synonimów i antonimów (oraz innych tego typu wydawnictw) warto stworzyć spis słów, które “pasują” do naszego opisu przeżyć wewnętrznych.

Trzeba też dokładnie przeanalizować temat zadania. Musimy wiedzieć, w jaki sposób mamy pisać i co dokładnie ma się znaleźć w naszej pracy. Możliwości jest wiele. Opis przeżyć możemy pisać w osobie pierwszej, jako odczuwający i przeżywający bohater, albo w trzeciej, jako obserwator. Czasem w zadaniach pojawiają się konkretne wskazówki, co powinno znaleźć się w treści wypracowania.

RADA 2: Zanim zaczniemy pisać opis przeżyć, musimy wiedzieć:

1) z jakiej perspektywy piszemy (pierwsza osoba, trzecie osoba)

2) jaką sytuację opisujemy

3) jak długi ma być opis przeżyć wewnętrznych

4) jakie informacje mamy w nim zawrzeć

Następnie przechodzimy do pisania. Musimy wczuć się w sytuację osoby, której opis tworzymy. Opis przeżyć wewnętrznych to nie tylko zapis „psychologiczny”, ale również odtworzenie emocji, które wyczytać można z gestów, twarzy, tonu głosu, oddechu – jednym słowem – fizjologii.

Opis przeżyć wewnętrznych DEDALA po śmierci synawskazówki

sxc.hu

Smutek Dedala po utracie syna opisać można posługując się opisem jego łez, skrzywionej z bólu twarzy, błagalnego gestu wznoszenia rąk, rozdzierania szat, wreszcie łamiącego się głosu i jego drżenia.

Człowiek załamany  jest zgarbiony, nie dostrzega świata zewnętrznego, zamyka się w swoim cierpieniu, zamyka się w swojej skorupie (dobrze mieć w zanadrzu kilka frazeologizmów, które przydadzą się dla urozmaicenia opisu przeżyć wewnętrznych).

Cierpienie wywołuje rozgoryczenie, świadomość racji – “wiedziałem, że tak będzie” – nie jest dla Dedala pociechą, odczuwa ją jak klęskę. “Mogłem temu zapobiec” – myśli, załamując ręce.




Podobne posty