Jeśli nauczyciel nie będzie miał litości i zarządzi odpytywanie w pierwszym tygodniu nauki, albo zada zadanie domowe, przygotuj się. Otrzymanie “jedynki” na drugiej lekcji matematyki czy języka polskiego w nowej szkole nie jest niczym przyjemnym. No i trzeba będzie ją poprawić.

Skończyłeś gimnazjum i za tydzień zaczynasz naukę w liceum? Zastanawiasz się jak przetrwać pierwszy tydzień nauki w nowej szkole?
1) Jak dobrze wyglądać?Pierwszy tydzień jest bardzo ważny. Warto dobrze wyglądać. Dobrze nie znaczy jednak wyzywająco. Jeśli lubisz ekstrawaganckie ubrania czy makijaż – nikt nie zabroni Ci ich włożyć. Jednak takie wyróżnienie nie zawsze może działać na Twoją korzyść.
Delikatny manicure, stonowane ubrania, naturalny makijaż (a nie tapeta) – dla dziewczyny oraz schludne, czyste ubranie w niewyzywających kolorach dla chłopaka – oto zestaw idealny.
Przede wszystkim, postaw na naturalność.
2) Jak poznać nowych ludzi?
Nie siedź jak szara myszka, zagaduj (oby nie natrętnie) kolegów i koleżanki z nowej klasy. Są tak samo zestresowani nową sytuacja, jak Ty. Razem będzie wam raźniej.
Korzystaj z każdej okazji, żeby poznawać nowych ludzi z klas równoległych oraz starszych. Śmiej się, zagaduj, uśmiechaj.
Możesz też postawić na starych dobrych znajomych z gimnazjum. Z pewnością spotkasz ich w nowej szkole.
3) Jak zrobić dobre wrażenie na nauczycielach?
Przede wszystkim – nie spóźniaj się. Raz przypiętą łatkę spóźnialskiego trudno potem odpruć.
Jeśli nauczyciel nie będzie miał litości i zarządzi odpytywanie w pierwszym tygodniu nauki, albo zada zadanie domowe, przygotuj się. Otrzymanie “jedynki” na drugiej lekcji matematyki czy języka polskiego w nowej szkole nie jest niczym przyjemnym. No i trzeba będzie ją poprawić.
Oczywistością jest również dobre zachowanie, nieawanturowanie się czy nieprzeklinanie. Jeśli klniesz jak szewc, przestań, albo rób to poza szkołą!
Staraj się o pozytywne nastawienie do każdej lekcji. Bądź ciekawy, pytaj, jeśli coś Cię zainteresuje. Nauczyciele z radością dzielą się wiedz, jeśli zauważą zainteresowanie uczniów.
4) Jak sobie radzić z nowym programem?
Moi znajomi świeżo upieczeni licealiści denerwują się ogromem wiedzy, które będą musieli opanować w liceum. Co prawda, to prawda, nowa szkola jest również nowym wyzwaniem.
Jeśli jednak zabierzesz się do pracy systematycznie – wszystko pójdzie gładko. Podstawówka i Gimnazjum wiele Ci przecież dały, nie przychodzisz do Liceum, żeby uczyć się od zera tabliczki mnożenia. Uwierz w siebie, a z każdym dniem będzie lepiej.

I – co bardzo ważne – pamiętaj o drugim śniadaniu!

Dodaj do:

Wakacje się kończą, został ostatni tydzień. Wy też nie możecie się już doczekać 1 września? ;P

Dodaj do:

Dziś kolejna odsłona przedmaturalnych zmagań z prezentacjami maturalnymi. Przez NK.pl skontaktowała się ze mną maturzystka, która tworzy prezentację na temat: “Niepogodzeni ze światem. Porównaj bohaterów literackich oraz  formy i źródła ich buntu.”  Można więc już dość ogólnie powiedzieć, że prezentacja zajmuje się motywem buntu.

Korespondentka pyta mnie o to, jakie pytania może zadać komisja, jeśli wykorzystuje w prezentacji następujące pozycje:

- “Chłopi”, tom I,  Władysława, Stanisława Reymonta
- “Dziady” cz. III A. Mickiewicza
- “Mit o Prometeuszu” J. Parandowskiego
- “Zdążyć przed Panem Bogiem” H. Krall

Jak już pisałam wielokrotnie, warto pomyśleć przed egzaminem “globalnie” na temat swojej pracy. Tu motywem przewodnim jest bunt. Jakie pytania powstają, kiedy patrzymy z tej perspektywy?

1) W jakich innych utworach motyw buntu ma duże znaczenie?

2)  Proszę przedstawić inne realizacje motywu buntu w romantyzmie?

3) Czy można określić konkretne przyczyny buntu bohaterów literackich? Jakie?

Teraz możemy wejść w szczegóły

1) Czy można porównywać bunt Konrada i Kordiana? Na jakich płaszczyznach?

2) Bunt romantyczny – proszę określić jego cechy.

3) W jakich innych mitach znajdziemy bohaterów, którzy się buntują? W jaki sposób?

To tylko przykładowe pytania, które mogą, ale nie muszą pojawić się podczas matury ustnej z języka polskiego.

Moja rada brzmi:

Przypatrzcie się krytycznie swojej prezentacji, zróbcie krok w tył, spójrzcie ogólnie – na motyw, epokę. Podejdźcie bliżej, zwróćcie uwagę na szczegóły – z kim można porównać działania konkretnego  bohatera, dlaczego postąpił tak a nie inaczej.

Dodaj do:

Gimnazjaliści! Oczywiście pamiętam o tym, że pisaliście dzisiaj test. Dziś był wasz dzień. Teraz czeka was popołudniowy odpoczynek, nie uczcie się już! Pewnie spędzicie go z rodziną i przyjaciółmi.

Jestem przekonana, że poszło wam świetnie. Wiem, że 50% z was uważa, że egzamin był ciężki (widziałam wasze wypowiedzi i statystyki)), jednak jestem pewna, że poszło wam wspaniale. Jestem z was bardzo dumna.

Trzymam kciuki !

Dodaj do:

W jednym z komentarzy przy notce o tym, jak pisać charakterystykę, pojawiło się pytanie o charakterystykę porównawczą. Iwona zapytała mnie o to, jak powinien wyglądać prawidłowy układ charakterystyki porównawczej. O tym, jak napisać charakterystykę porównawczą pisałam już tutaj. Poniższa notka jest uzupełnieniem.

Na początek przyjrzyjmy się jednej z takich charakterystyk: Charakterystyka porównawcza Danusi i Jagienki.

Charakterystyka porównawcza – jak pisać?

Przede wszystkim musimy pamiętać i tym, że wszystko zależy od tego, jaki rodzaj porównania wybierzemy.  Dobrze działać również zgodnie z tym, co powiedział nam nauczyciel, kiedy zadawał zadanie.

Można przeprowadzić 2 rodzaje porównania:

1) Kiedy dzielimy rozwinięcie na 2 części – przy porównaniu 2 bohaterów. Najpierw piszemy o pierwszym, a potem porównujemy go do drugiego.

Przykład:

Wstęp

Charakterystyka 1 bohatera

Charakterystyka 2 bohatera (nawiązująca do charakterystyki 1 bohatera)

Zakończenie
2) Kiedy bierzemy pod uwagę konkretne cechy i to je opisujemy, w każdym akapicie oddzielnie, porównując obydwu bohaterów, według schematu np:

Wstęp

Cecha – porównanie bohatera 1,2

Cecha – porównanie bohatera 1,2

Cecha – porównanie bohatera 1,2

(itd)

Zakończenie

Żeby to lepiej zrozumieć podam przykład takiej argumentacji.

Na przykład:

Odwaga:
- odwaga u Konrada
- odwaga u Kordiana

Jedną z cech, którą warto opisać przy porównaniu bohaterów jest odwaga. Kordian był bardzo odważny knując spisek, jednak nie stchórzył, kiedy doszło do samego zamachu. Z drugiej strony Konrad…

(to tylko przykład)

Bunt:
- bunt u Konrada
- bunt u Kordiana

Kolejną cechą, która jest istotna przy porównaniu Konrada i Kordiana jest ich buntowniczość. Można powiedzieć, że obydwaj bohaterowie byli niepokorni. O ile Konrad był tak niepokorny…., o tyle Kordian…..

UWAGA!

Kiedy piszemy takim porównaniem, warto używać określeń takich jak “Podobnie jak…” “Natomiast…”, “Z drugiej strony…” “Przy porównaniu bohaterów….”, “Porównując sylwetki…”.

Jeśli macie ochotę poczytać charakterystyki porównawcze, zapraszam do odwiedzenia strony: Wypracowania24.pl

Dodaj do:

Ostatnio dostałam kilka ciekawych listów z pytaniami. Dziś dwa z nich, a właściwie jedno pytanie i jedna uwaga ortograficzna

Autorka wiadomości przygotowuje prezentację maturalną dotyczącą motywu mężczyzny w literaturze na wybranych przykładach. Pytała o to, jak zamknąć prezentację czyli jak napisać zakończenie prezentacji maturalnej. Odpowiedziałam:

w zakończeniu prezentacji powinna Pani zebrać to, o czym Pani mówiła. Należy określić 3-4 wnioski (podsumować argumenty).Następnie warto podkreślić przeciwstawienie silnych, emocjonalnych sylwetek mężczyzn (Weter, Konrad Wallenrod, Baryka) sylwetce nijakiej, zdeterminowanej (jak sama Pani o tym mówi) przez żonę. Okazuje się jednak, że choć cała silna trójka wiele mówi, sama jest bardzo słaba, czy to w obliczu miłości czy ojczyzny. Przewrotnie można byłoby zakończyć prezentację stwierdzając, że żadna z tych sylwetek nie jest pełna bez obrazu kobiet, które tych bohaterów otaczały (a które, jak się okazało były o wiele silniejsze, niż oni).

Drugie pytanie, to właściwie nie pytanie, ale uwaga. Kiedy do mnie piszecie, często w tytule wiadomości wpisujecie zazwyczaj słowo “pomóż“. Niestety, często piszecie to słowo z błędami ortograficznymi, pojawiają się różne wersje, przykładowo:

pomusz

pomórz

pomórz

pomuż

Słowo “pomóż” nie bierze się jednak znikąd, forma pisana z “ó” i “ż” wynika z rozwoju języka polskiego i “wymienia” się, więc nie jest wyjątkiem.

Piszemy:

pomóż bo pomoc -> o – ó

Dodaj do:

Witam was moi drodzy czytelnicy! Bardzo często dostaję od was listy, w których prosicie, a czasem nawet żądacie napisania praca na jakiś konkretny temat. Niestety, nie zajmuję się tego typu zadaniami. Moja praca polega na pomaganiu w pisaniu, czytaniu i rozumieniu  języka polskiego, ale nie na pisaniu gotowych wypracowań.

Gotowe wypracowania na wysokim poziomie (a co najważniejsze – unikalne) znajdziecie na stronie wypracowania.pl, natomiast streszczenia lektur i ich opracowania na stronie streszczenia.pl.

Jeśli potrzebujecie szybkiej pomocy, nie tylko z języka polskiego, ale również z historii czy przedmiotów ścisłych, zapraszam was do odwiedzin serwisu zadanie.pl. Znajdziecie w nim rozwiązania przeróżnych zadań domowych.

Oczywiście, piszcie do mnie, kiedy będziecie mieli pytania związane z językiem polskim! Postaram się odpowiedzieć na każde z nich! Możecie się ze mną kontaktować przez:

- e-mail: polonista@streszczenia.pl

- Facebook: Helena Polska na FB

- Nasza Klasa: Helena Polska na NK.pl

Dodaj do:

Jak przedstawić motyw tragizmu w prezentacji maturalnej?

Dostałam wczoraj list,którego autorka pyta o kilka spraw związanych z prezentacją maturalną. Jej temat to Bohater tragiczny w dramatach Szekspira. A oto pytania:

- co umieścić we wstępie do prezentacji?

- u których bohaterów szukać tragizmu ?

- czy 4 dramaty Szekspira wystarczą?

- jak to zrobić?

- Jakie elementy umieścić w takiej pracy?

Odpowiedziałam:
Dobrze byłoby odnieść się do pojęcia tragizmu. Jak pamiętamy, rozumiano go na przestrzeni wieków różnie. To kluczowa kwestia. Wyszłabym od pojęcia tragizmu w antyku. Następnie przedstawiłabym poglądy Szekspira, rodzaje tragizmu, które przedstawia w swoich dramatach. Nie mówiłabym o życiu mistrza dramatu, ponieważ szkoda byłoby mi czasu.

Tu warto zadać sobie pytania:
- czym jest tragizm u Szekspira?
- Jak można go scharakteryzować (wzynaczniki)?
- Co doprowadza do tragicznej sytuacji?
- u jakich postaci można mówić o tragizmie?
- Czy można je jakoś podzielić?
- Jak?

Zajęła się Pani czterema dramatami. To sporo, szczególnie, że Szekspir budował bardzo skondensowane, gęste postacie. Wybrała Pani samą “śmietankę”

Warto rozpatrzyć kilka różnych postaci pod względem tragizmu. Nie muszą to być główni bohaterowie. Dobrze byłoby stworzyć swoją własną typologię postaci i ich tragizmu. Następnie przedstawić każdy typ na jednym przykładzie lub porównać 2 realizacje postaci tragicznej.

A oto skrótowa rozpiska dotycząca Hamleta, może się przydać przy myśleniu nad tematem tragizmu.

Tragizm w “Hamlecie” – opracowanie motywu

W “Hamlecie” mamy do czynienia z kilkoma aspektami tragizmu. Tragizm dotyka Hamleta juniora, jednak już Hamlet senior jest nim naznaczony. Tragiczna jest rola Laertesa, a również Gertrudy. Każda z postaci jest tragiczna w innym aspekcie.

Hamlet senior ginie bez możliwości spowiedzi i uzyskania rozgrzeszenia. Jednym słowem, czeka go ogień piekielny lub czyściec (ale to w optymistycznej wersji i raczej nie szekspirowskiej). To fatalna, tragiczna sytuacja.

Hamlet junior znajduje się w sytuacji tragicznej od początku. Staje przed kilkoma wyborami, w których nie może dobrze wybrać:

1) Duch - Szekspir nie nazywa Ducha Hamletem starszym. Nie mamy więc pewności, czy jest on duchem ojca Hamleta. Chłopak staje przed pierwszym wyborem: uwierzyć w ducha czy nie, oraz przed drugim: uwierzyć w to, że duch chce zemsty czy nie.

2) Zemsta – Klaudiusz staje się władcą kraju. Hamlet, chcąc dokonać zemsty, decyduje się na zdradę stanu, podejmuje się również zabicia swojego krewniaka. Obydwa te czyny obarczone są karą najwyższą – piekielnym potępieniem. Hamlet chcąc zabić króla, popełnia taki sam grzech jak Klaudiusz, staje się do niego podobny (chce zabić nie tylko brata swojego ojca, ale również swojego ojczyma, więc zastępcę ojca).

3) Miłość – Zakochany Hamlet musi dokonać wyboru: być z Ofelią czy też ją oddalić. Wie, że bycie z nią (nie pomszczenie ojca) jest niegodne, oddalenie jej oddala od niego wizję szczęścia. Nie ma dobrego wyboru. Wie, że po “załatwieniu” sprawy Klaudiusza nie będzie takim samym człowiekiem. A również to, że jeśli tej sprawy nie “załatwi”, również nie odzyska spokoju.

Tragiczny jest też los Ofelii. Ona nie podejmuje jednak decyzji – popada w szaleństwo przez odrzucenie. Sama jednak nie jest bez winy, przyjmowanie amorów królewicza i spotkania z nim nie były do końca zgodne z etykietą i moralnością tamtych czasów. Dała się również wplątać w sieć kłamstw swojego ojca. To kobieta oszukana, tragicznie ufna.

Tu pojawia się jeszcze jeden ciekawy wątek. Motyw szaleństwa. W szaleństwo popada Ofelia, a udaje je Hamlet. Jednak dopiero pod jego wpływem (pod jego przykrywką) oboje mogą powiedzieć prawdę.

Kolejną postacią jest Laertes. Jego tragizm wynika z jego zapalczywości, z drugiej strony z czystości, jaką jako postać sobą wnosi. Laertes jest dobry, jednak zacięty, przepełniony złością. Chce pomścić siostrę i ojca, bo tak należy, chce działać zgodnie z prawem moralnym. Gubi go jego zaufanie, którym obdarza Klaudiusza, a wcześniej ojca. Okazuje się, że prostolinijność i zaufanie nie zawsze jest dobre.

Gertruda to postać prawdziwie  tragiczna. Zakochuje się w bracie swojego zmarłego męża. Już to jest naznaczone grzechem i potępieniem. Jej grzechem jest to, że nie dopuszcza do siebie kiełkującej  myśli o tym, że jej nowy mąż to zabójca. Zostaje zamroczona przez lubieżność, chuć. Bezcześci pamięć o swoim mężu. Z drugiej jednak strony to kobieta skrzywdzona – przez swojego męża i syna. Jest słaba. Traci męża, potem syna (szaleństwo), potem drugiego męża.  Na jej oczach giną najważniejsi mężczyźni jej życia.

Dodaj do:

Formy wypowiedzi – notatka: Jak napisać notatkę?

Dostałam ostatnio pytanie o to, jak napisać notatkę. Chodziło tu o notatkę z wiecu, który odbywa się w “Księdze dżungli“.

Notatka rządzi się swoimi prawami. To forma, która nie wymaga rozbudowanego stylu, jest dość zwarta i krótka, chodzi w niej o konkrety – więc o informacje.

Jak napisać notatkę?

1. Wybieramy to co najważniejsze – podajemy fakty, nazwy, imiona, daty.

Na przykład, robiąc notatkę ze spotkania, napiszemy kto, kiedy, gdzie się spotkał, a również kto, co dokłądnie, jak opowiedział.

2. Zdania mają być krótkie, można wypunktowywać.

Chodzi o skrótowe przedstawienie tego, co się wydarzyło.

3. Układ notatki powinien być klarowny, poukładany, dokładny.

Chodzi o to, aby notatkę podzielić na określone części, których potem będziemy się trzymać. Przykłądowo, jeśli piszemy notatkę ze spotkania, warto, żeby była podzielona na wstęp, rozwinięcie zakończenie.

Wstęp: gdzie, kiedy odbyło się spotkanie

Rozwinięcie: przedstawienie konkretnych haseł, idei, zdań wygłaszanych podczas spotkania (W skrócie: kto? co? po kim?)

Zakończenie: Tu zapisujemy wnioski, uzgodnienia, jak odbyło się zakończenie np. spotkania.

4. Notatka powinna być czytelna i przejrzysta.

Notatka może też przybrać nieco inną formę. Jaką? Zapraszam do przeczytania notatki prasowej z bitwy z Moskwą opisanej przez Paska w „Pamiętnikach”.

Dodaj do:

Jakie pytania o bibliografię zadaje komisja maturalna?

Dostałam dziś pytanie o to, jakie pytania może zadać komisja o bibliografie prezentacji maturalnej. Mój korespondent tworzy prezentację na temat motywu ojca w literaturze. W swoim ostatnim e-mailu zapytał:

Witam,

Interesuje mnie jakie pytania może mi zadać komisja. Rozumiem, że będą mi zadawać pytania z bibliografii? Czyli w jakiej epoce powstała dana książka itp?

Odpowiedziałam:
Komisja nie zapyta raczej o to, w którym roku czy też wieku powstała dana książka. Byłoby to pytanie szczegółowe, które nie pokazałoby wcale, czy ma Pan wiedzę w temacie, który Pan wybrał. Co prawda, dobrze byłoby wiedzieć, że Biblia to dzieło antyczne, a “Gnój” Kuczoka współczesne, ale jest to raczej oczywiste.

Pytanie z bibliografii nie oznacza, że komisja zapyta o szczegóły bibliograficzne (rok wydania, współautorów, itd.). Może natomiast paść pytanie o to:
- dlaczego wybrał Pan te a nie inne książki?
- która z książek zamieszczonych w bibliografii była najciekawsza i najwięcej pomogła w przygotowaniu prezentacji?
- jak odnosi się (tu autor książki lub tekstu) do motywu ojca? Czy Pan się z nim zgadza?

Dodaj do: